آزمایشهای بارگذاری و کنترلی دیوار نیلینگ

دیوار میخکوبی یا نیلینگ شده، ﻣﻮرد آزﻣﺎﻳﺶ ﺑﺎرﮔﺬارى ﻗﺮار ﻣﻰﮔﻴﺮد ﺗﺎ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﺷﻮد ﻛﻪ ﺑﺎر ﻃﺮاﺣﻰ ﺑﺪون ﺟﺎﺑﺠﺎﻳﻰ اﺿﺎﻓﻰ و ﺑﺎ ﺿﺮﻳﺐ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﺎك ﺣﻤﻞ ﻣﻰﺷﻮد. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ اﻳﻦ آزﻣﺎﻳﺶ ﺑﺮاى اﻃﻤﻴﻨﺎن از دﻗﺖ ﭘﻴﻤﺎﻧﻜﺎر نیلینگ در ﺣﻔﺎرى، ﻧﺼﺐ ﻛﺮدن و اﺟﺮاى دوﻏﺎب ﺳﻴﻤﺎن ﺣﻴﻦ ﺳﺎﺧﺖ دیوار میخکوبی یا نیلینگ اﻧﺠﺎم ﻣﻰﺷﻮد.

اﮔﺮ ﺷﺮاﻳﻂ زﻣﻴﻦ ﻳﺎ ﻓﺮآﻳﻨﺪ ﻧﺼﺐ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﻨﺪ، آزﻣﺎﻳﺶﻫﺎى اﺿﺎﻓﻰ ﺑﺮاى ارزﻳﺎﺑﻰ ﺗﺎﺛﻴﺮ اﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮات روى ﻋﻤﻠﻜﺮد دﻳﻮار ﻧﻴﺎز اﺳﺖ. ﻣﻌﻤﻮل اﺳﺖ ﻛﻪ آزﻣﺎﻳﺶﻫﺎى ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز روى دﻳﻮار، ﻫﻨﮕﺎم اﺗﻤﺎم ﻫﺮردﻳﻒ و ﻗﺒﻞ از ﺷﺮوع ﺣﻔﺎرى ردﻳﻒ ﺑﻌﺪ، ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد. اﻳﻦ آزﻣﺎﻳﺶﻫﺎ در ردﻳﻒﻫﺎى ﺑﺎﻻﻳﻰ ﺑﺮاى دﻳﻮارﻫﺎﻳﻰ ﺑﺎ ﻃﻮل زﻳﺎد ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ آراﻣﺶ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد. اﮔﺮ ﻧﺘﺎﻳﺞ آزﻣﺎﻳﺸﻬﺎ، ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪه ﻧﻘﺺ اﺟﺮاﻳﻰ ﻳﺎ ﻛﻤﺒﻮد ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺧﺎك ﻣﻬﺎر ﺷﺪه از ﻣﻘﺪار ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻧﻴﺎز ﺑﺎﺷﺪ روشﻫﺎى اجرا ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﻨﺪ. ﻓﺮآﻳﻨﺪ ﻣﻮﺟﻮد در آزﻣﺎﻳﺶﻫﺎ و ﻣﻌﻴﺎرﻫﺎى ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻣﻴﺦ ﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻃﺒﻖ ﻣﺸﺨﺼﺎت ﻓﻨﻰ ﺑﺎﺷﺪ. آزﻣﺎﻳﺶ ﺑﺎرﮔﺬارى ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻮارد زﻳﺮ ﺑﺎﺷﺪ:

آزﻣﺎﻳﺶﻫﺎی ﺗﻄﺒﻴﻘﻲ Verification Test

آزﻣﺎﻳﺶﻫﺎى ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ ﻗﺒﻞ از ﺳﺎﺧﺖ دﻳﻮار نیلینگ، روى ﻣﻴﺦﻫﺎى ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ (sacrificial nails) اﺟﺮا ﻣﻰﺷﻮد. ﺑﻪ ﻋﻼوه آزﻣﺎﻳﺶﻫﺎى ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺣﻴﻦ ﺳﺎﺧﺖ ﻧﻴﺎز ﺷﻮد ﺗﺎ از ﻇﺮﻓﻴﺖ ﻛﺎﻓﻰ ﻣﻴﺦﻫﺎ (مسلح­کننده نیلینگ) در ﻣﻮﻗﻌﻴﺖﻫﺎى ﻣﺨﺘﻠﻒ ﭘﺮوژه ﻳﺎ روش ﻣﺘﻔﺎوت ﻧﺼﺐ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﺷﻮد. ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻬﻴﻨﻪ در آزﻣﺎﻳﺶﻫﺎى ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ ﮔﺴﻴﺨﺘﮕﻰ ﻛﺸﺸﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ در ﺑﻌﻀﻰ از ﺣﺎﻻت اﻣﻜﺎن ﭘﺬﻳﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ.

از آزﻣﺎﻳﺶﻫﺎى ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ اﻃﻼﻋﺎت زﻳﺮ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻰ آﻳﺪ:

● ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻧﻬﺎﻳﻰ اﺗﺼﺎل (اﮔﺮ ﺑﺎر ﺗﺎ ﮔﺴﻴﺨﺘﮕﻰ ﻛﺸﺸﻰ اﻋﻤﺎل ﺷﻮد)

● اﻃﻤﻴﻨﺎن از ﺿﺮﻳﺐ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻃﺮاﺣﻰ

●  ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻘﺪار ﻧﻴﺮوﻳﻰ ﻛﻪ ﻃﻰ اﻋﻤﺎل آن، ﺧﺰش اﺿﺎﻓﻰ رخ ﻣﻰ دﻫﺪ.

ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﺣﺪاﻗﻞ، آزﻣﺎﻳﺶ ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺤﺖ ﻳﻚ ﺑﺎرِ ﻣﺸﺨﺺ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﺎر، از ﺿﺮب ﺿﺮﻳﺐ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻛﺸﺸﻰ در ﻇﺮﻓﻴﺖ ﻣﺠﺎز ﻛﺸﺸﻰ ﻃﺮاﺣﻰ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻰآﻳﺪ. اﮔﺮ ﺿﺮﻳﺐ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻛﺸﺸﻰ2 ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎر آزﻣﺎﻳﺶ ﺑﺎﻳﺪ ٢ ﺑﺮاﺑﺮ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﻣﺠﺎز ﻛﺸﺸﻰ ﻃﺮاﺣﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺎر آزﻣﺎﻳﺶ، اﺿﺎﻓﻪ ﺑﺮ اﻳﻦ ﻣﻘﺪار ﺣﺪاﻗﻞ، ﺗﺮﺟﻴﺤﺎ ﺗﺎ ﻣﻘﺪار ﺑﺎر ﺷﻜﺴﺖ، ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﻰﺷﻮد، چنانچه ﺑﺎﻋﺚ ﻛﺴﺐ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻬﻢ و ﻳﺎ ﺗﻌﻴﻴﻦ روش اﻗﺘﺼﺎدى در ﻧﺼﺐ ﺷﻮد.

ﻣﻌﻴﺎرﻫﺎى ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل ﺑﻮدن آزﻣﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺷﺮح زﻳﺮ اﺳﺖ:

● ﻫﻴﭻ ﮔﺴﻴﺨﺘﮕﻰ ﻛﺸﺸﻰ در ﺑﺎرى ﺑﻪ ﻣﻴﺰان ٢ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎر ﻃﺮاﺣﻰ رخ ﻧﺪﻫﺪ. اﻳﻦ ﺑﺎر ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭘﻠﻪاى اﻋﻤﺎل ﻣﻰﺷﻮد و ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻛﺸﺸﻰ می­گردد.

● ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﻛﻠﻰ (∆L) در آزﻣﺎﻳﺶ، ﺗﺤﺖ ﺑﺎرى ﺑﻪ ﻣﻴﺰان ٢ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎر ﻃﺮاﺣﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ٨٠ درﺻﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ اﻻﺳﺘﻴﻚ در ﺣﺎﻟﺖ ﺗﺌﻮرى در ﺣﺎﻟﺖ ﻃﻮل ﻏﻴﺮ ﻣﺘﺼﻞ (UL) ﺑﺎﺷﺪ. اﻳﻦ ﻣﻌﻴﺎر ﺑﻪ ﺻﻮرت ∆L≥∆L_min ﺑﻴﺎن ﻣﻰﺷﻮد ﻛﻪ ∆L_min ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﻴﻨﻴﻤﻢ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت زﻳﺮ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣﻰ ﺷﻮد:

😛 ﻣﺎﻛﺰﻳﻤﻢ ﺑﺎر اﻋﻤﺎﻟﻰ در آزﻣﺎﻳﺶ

:UL ﻃﻮل ﻏﻴﺮ ﻣﺘﺼﻞ (از ﭘﺸﺖ ﺻﻔﺤﻪ ﻣﺒﻨﺎ [reference plate] ﺗﺎ ﺑﺎﻻى ﻃﻮل دوﻏﺎب ﻛﺎرى ﺷﺪه)

:A ﻣﺴﺎﺣﺖ ﻣﻘﻄﻊ ﻣﻴﺦ (nail)

:E ﻣﺪول اﻻﺳﺘﻴﺴﻴﺘﻪ ﻓﻮﻻد (ﻣﻌﻤﻮﻻ Mpa ١٠^٥×٢ اﺳﺖ)

اﻳﻦ ﻣﻌﻴﺎر اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻰﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎر وارده از ﻣﻴﺦ ﺑﻪ ﺧﺎك ﻓﻘﻂ از ﻗﺴﻤﺖ ﻃﻮل ﻣﺘﺼﻞ و ﻧﻪ از ﻗﺴﻤﺖ ﻏﻴﺮﻣﺘﺼﻞ اﻧﺘﻘﺎل ﻣﻰﻳﺎﺑﺪ. ﺗﻮاﻟﻰ ﺑﺎرﮔﺬارى و ﻣﻌﻴﺎرﻫﺎى ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل اﻳﻦ ﺑﺎرﻫﺎ در ﻣﺸﺨﺼﺎت ﻓﻨﻰ ﺛﺒﺖ ﻣﻰﺷﻮد.

آزﻣﺎﻳﺶ اﺛﺒﺎت    Proof Test

آزﻣﺎﻳﺶ اﺛﺒﺎت روى ﺗﻌﺪاد ﻣﺸﺨﺼﻰ (ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ٥ درﺻﺪ) از ﻛﻞ ﻣﻴﺦﻫﺎى ﻧﺼﺐ ﺷﺪه در دیوار میخکوبی یا نیلینگ، اﻧﺠﺎم ﻣﻰﺷﻮد. اﻳﻦ آزﻣﺎﻳﺶ ﻳﻚ آزﻣﺎﻳﺶ ﭼﺮﺧﺸﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ در آن ﺑﺎر اﻋﻤﺎﻟﻰ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭘﻠﻪاى ﺗﺎ ﻣﻘﺪار ﻣﺎﻛﺰﻳﻤﻢ (ﻣﻌﻤﻮﻻ ١٥٠ درﺻﺪ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺑﺎرﺑﺮى ﻃﺮاﺣﻰ) اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻰﻳﺎﺑﺪ.آزﻣﺎﻳﺶﻫﺎى اﺛﺒﺎت اﺟﺮا ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﺷﻮد ﻛﻪ روشﻫﺎى ﺳﺎﺧﺖ و ﺣﺎﻟﺖﻫﺎى ﺧﺎك ﺑﺪون ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪه اﺳﺖ و ﺧﺎك ﻣﻬﺎر ﺷﺪه ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت اﻳﻤﻦ و ﺑﺪون ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ اﺿﺎﻓﻰ ﻳﺎ ﺧﺰش در ﻃﻮل ﻋﻤﺮ ﺳﺎزه نگهبان، ﻧﻴﺮوﻫﺎ را ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﺪ. آزﻣﺎﻳﺶ اﺛﺒﺎت روى ﻣﻴﺦﻫﺎ ﺷﺎﻣﻞ ﻃﻮل ﻣﺘﺼﻞ و ﻃﻮل ﻏﻴﺮﻣﺘﺼﻞ (ﻣﻮﻗﺘﻰ) اﺳﺖ. ﻃﺒﻖ ﻣﺸﺨﺼﺎت ﻓﻨﻰ، ﻃﻮل ﻏﻴﺮﻣﺘﺼﻞ ﻣﻮﻗﺖ در آزﻣﺎﻳﺶ ﻣﻴﺦﻫﺎ(مسلح­کننده نیلینگ) ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺮاﺑﺮ m١ft)٣) ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﺎﻛﺰﻳﻤﻢ ﻃﻮل ﻣﺘﺼﻞ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻧﻮع ﻣﻴﺦ، اﻧﺪازه آن و ﻧﻴﺮوى ﻣﺠﺎز ﻛﺸﺸﻰ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻰﺷﻮد و در ﻃﻮل ازﻣﺎﻳﺶ زﻳﺎد ﻧﻤﻰﺷﻮد. ﻣﻴﻨﻴﻤﻢ ﻣﻌﻤﻮل ﻃﻮل ﻣﺘﺼﻞ ﺑﺮاﺑﺮ m٣ ft)١٠) اﺳﺖ. ﻣﻴﺦﻫﺎﻳﻰ ﺑﺎ ﻃﻮل ﻛﻤﺘﺮ از ft)١٢m(٤ ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﻃﻮل ﻣﺘﺼﻞ ﻣﻴﻨﻴﻤﻢ ﻛﻤﺘﺮ از m٤ آزﻣﺎﻳﺶ ﺷﻮﻧﺪ. ﻣﻌﻴﺎر ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل ﺑﻮدن آزﻣﺎﻳﺶ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﮔﺴﻴﺨﺘﮕﻰ ﻛﺸﺸﻰ رخ ﻧﺪﻫﺪ و ﺟﺎﺑﺠﺎﻳﻰ ﻛﻞ در ﻣﻘﺪار ﻣﺎﻛﺰﻳﻤﻢ ﺑﺎر (١٥٠ درﺻﺪ ﻧﻴﺮوى ﻃﺮاﺣﻰ) ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ٨٠ درﺻﺪ ﺟﺎﺑﺠﺎﻳﻰ اﻻﺳﺘﻴﻚ ﺗﺌﻮرى ﻗﺴﻤﺖ ﻏﻴﺮﻣﺘﺼﻞ ﺑﺎﺷﺪ. در ﺿﻤﻦ ∆L≥∆L_minﻛﻪ ∆L_min در ﻣﻌﺎدﻟﻪ1 ﺑﻴﺎن ﺷﺪه اﺳﺖ.

آزﻣﺎﻳﺶ ﺧﺰش    Creep Test

آزﻣﺎﻳﺶ ﺧﺰش ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺨﺸﻰ از آزﻣﺎﻳﺶ ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ ﻳﺎ آزﻣﺎﻳﺶ اﺛﺒﺎت اﺟﺮا ﻣﻰ ﺷﻮد. آزﻣﺎﻳﺶ ﺧﺰش ﺗﺤﺖ ﻳﻚ ﺑﺎر ﺛﺎﺑﺖ در ﻳﻚ ﺑﺎزه زﻣﺎﻧﻰ ﻣﻌﻴﻦ ﺑﺎ ﺛﺒﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻜﺎنﻫﺎ اﺟﺮا ﻣﻰﺷﻮد. ﻣﻨﺤﻨﻰ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻟﮕﺎرﻳﺘﻢ زﻣﺎن روى ﻳﻚ دﺳﺘﮕﺎه ﻣﺨﺘﺼﺎت ﻧﻴﻤﻪ ﻟﮕﺎرﻳﺘﻤﻰ رﺳﻢ ﻣﻰﺷﻮد و ﺑﺎ ﻣﻌﻴﺎر اراﺋﻪ ﺷﺪه در ﻣﺸﺨﺼﺎت ﻓﻨﻰ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻣﻰﺷﻮد.

ﻣﻌﻤﻮﻻ ﻣﻌﻴﺎر ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل ﺑﻮدن آزﻣﺎﻳﺶ اﻳﻦ اﺳﺖ که ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻜﺎن ﻧﺎﺷﻰ از ﺧﺰش در ﺑﺎزه زﻣﺎﻧﻰ min١ ﺗﺎ min١٠ در ﻣﻘﺪار ﻣﺎﻛﺰﻳﻤﻢ ﺑﺎر آزﻣﺎﻳﺶ، ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻤﺘﺮ in)٠٤/٠mm(١ و در ﺑﺎزه زﻣﺎﻧﻰ min٦ ﺗﺎ min٦٠ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻤﺘﺮ از in)٠٨/٠mm(٢ در ﻣﻘﺪار ﻣﺎﻛﺰﻳﻤﻢ ﺑﺎر آزﻣﺎﻳﺶ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﻌﻴﺎر آزﻣﺎﻳﺶ ﺧﺰش ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪ آزﻣﺎﻳﺶ و ﻛﺎرﻫﺎى اﺟﺮاﻳﻰ در ﻣﺴﻠﺢ ﻛﺮدن ﺧﺎك ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪه اﺳﺖ. اﻳﻦ ﻣﻌﻴﺎرﻫﺎ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه اﻧﺪ ﺗﺎ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﺷﻮد ﺳﺎزه ﺑﺎر ﻃﺮاﺣﻰ ﻣﻴﺦﻫﺎ را در ﻃﻮل ﻋﻤﺮ ﻣﻔﻴﺪ ﺧﻮد ﺑﺎ اﻳﻤﻨﻰ ﻣﻰﺗﻮاﻧﺪ ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﺪ.