پیشینه سیستم میخکوبی یا نیلینگ
ﻣﻨﺸﺄ ﻣیخکوبی یا نیلینگ ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﺪ ﺗﺎ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﭘﺸﺘﻴﺒﺎن ﺑﺮاى ﺣﻔﺎرى زﻳﺮزﻣﻴﻨﻰ در ﺳﻨﮓ، ﻣﻨﺘﺴﺐ ﺑﻪ روش ﺟﺪﻳﺪ ﺗﻮﻧﻞ زﻧﻰ اترﻳﺸﻰ، ردﻳﺎﺑﻰ ﺷﻮد (رﺑﺴﻮﻳﭻ ١٩٦٤، ١٩٦٥) اﻳﻦ روش ﺗﻮﻧﻞ زﻧﻰ ﺷﺎﻣﻞِ ﻧﺼﺐ آرﻣﺎﺗﻮر ﻓﻮﻻدى اﻧﻔﻌﺎﻟﻰ (ﻳﻌﻨﻰ ﭘﻴﺶ ﺗﻨﻴﺪه (ﻣﺜﻞ ﻣﻬﺎر ﻫﺎى زﻣﻴﻦ) ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ) در ﺳﻨﮓ ﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﻛﻪ ﺑﺎ اﺟﺮاى ﺷﺎﺗﻜﺮﻳﺖ ﻣﺴﻠﺢ دﻧﺒﺎل ﻣﻰ ﺷﻮد. راه ﻛﺎر ﺗﺮﻛﻴﺐ ﻛﺮدن آرﻣﺎﺗﻮر ﻓﻮﻻدى اﻧﻔﻌﺎﻟﻰ ﺑﺎ ﺷﺎﺗﻜﺮﻳﺖ از اواﻳﻞ دﻫﻪ ى ١٩٦٠ در ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺷﻴﺐ ﻫﺎى ﺳﻨﮕﻰ ﺑﻪ ﻛﺎر ﺑﺮده ﺷﺪه اﺳﺖ (ﻣﺜﻞ ﻟﻨﮓ ١٩٦١). ﺗﻜﻨﻴﻚ ﺗﻜﻴﻪ ﮔﺎه زﻣﻴﻦ، ﺑﺮ روى ﺑﺴﻴﺞ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻛﺸﺸﻰ آرﻣﺎﺗﻮر ﻓﻮﻻدى در ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﻫﺎى ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻛﻮﭼﻚ زﻣﻴﻦ اﺣﺎﻃﻪ ﻛﻨﻨﺪه، ﺗﻜﻴﻪ دارد. اﻳﻦ ﺗﻜﻴﻪ ﮔﺎه ﺑﺎ ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻰ ﺷﺎﺗﻜﺮﻳﺖ، ﺗﺴﻬﻴﻞ ﻣﻰ ﺷﻮد. وﻗﺘﻰ ﺑﻪ ﺟﺎى ﺳﻨﮓ، ﺗﺮﻛﻴﺐ آرﻣﺎﺗﻮر اﻧﻔﻌﺎﻟﻰ و ﺷﺎﺗﻜﺮﻳﺖ، ﺑﻪ ﺳﻨﮓ اﻋﻤﺎل ﺷﻮد، ﻣﻴخکوبی یا نیلینگ، ﻧﺎﻣﻴﺪه ﻣﻰ ﺷﻮد.
ﻳﻜﻰ از اوﻟﻴﻦ ﻛﺎرﺑﺮدﻫﺎى ﻣیخکوبی یا نیلینگ ﺑﻪ ﺳﺎل ١٩٧٢ ﺑﺮاى ﻳﻚ ﭘﺮوژه ى ﭘﻬﻦ ﺳﺎزى راه آﻫﻦ ﻧﺰدﻳﻚ وﻳﺮﺳﺎﻳﻠﺰ ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﻮد، ﻛﻪ در آن ﻳﻚ ﺷﻴﺐ ﺧﺎکبردارى ﺷﺪه در ﻣﺎﺳﻪ ﺗﻮﺳﻂ میخکوبی در خاک ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺷﺪ (راﺑﺠﺎك و ﺗﺎدﻳﻚ، ١٩٧٤). ﭼﻮﻧﻜﻪ اﻳﻦ روش ارزان ﺑﻮد و ﺳﺎﺧﺖ، ﺗﻨﺪﺗﺮ از ﺳﺎﻳﺮ ﺷﻴﻮه ﻫﺎى ﺗﻜﻴﻪ ﮔﺎﻫﻰ ﻣﺘﺪاول اﻧﺠﺎم ﻣﻰ ﮔﺮﻓﺖ، اﻓﺰاﻳﺸﻰ در اﺳﺘﻔﺎده از نیلینگ، در ﻓﺮاﻧﺴﻪ و ﺳﺎﻳﺮ ﻧﻘﺎط اروﭘﺎ رخ داد. در آﻟﻤﺎن اوﻟﻴﻦ ﻛﺎرﺑﺮد اﻳﻦ روش در ﺳﺎل ١٩٧٥ ﺑﻮد (اﺳﺘﺎﻛﺮ وﻫﻤﻜﺎران،١٩٧٤). اوﻟﻴﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ى ﻋﻤﺪه ى ﭘﮋوﻫﺶ در ﺑﺎره ى دﻳﻮار ﻫﺎى نیلینگ شده، در ﺧﻼل ﺳﺎل ﻫﺎى ١٩٧٥ ﺗﺎ ١٩٨١ ﺗﻮﺳﻂ داﻧﺸﮕﺎه ﻛﺎرﻟﺴﺮوﻫﻪ و ﺷﺮﻛﺖ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ ﺑﺎور ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ. اﻳﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ى ﻛﺎوش، آزﻣﺎﻳﺶ ﺗﻤﺎم ﻣﻘﻴﺎس دﻳﻮارﻫﺎى آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻰ ﺑﺎ ﺗﻨﻮﻋﻰ در ﭘﻴﻜﺮﺑﻨﺪى و ﮔﺴﺘﺮه اى از روش ﻫﺎى ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻛﻪ در ﺳﺎﺧﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ را ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻰ ﺷﺪ (ﮔﺎﺳﻠﺮ و ﮔﻮداﻫﺲ، ١٩٨١؛ اﺳﻜﻼﺳﺮ و آﻧﺘﺮﻳﻨﺮ، ١٩٩١). در ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﭘﮋوﻫﺶ دﻳﮕﺮى ﺷﺎﻣﻞ ﺷﺮﻛﺎى ﺑﺨﺶ ﺧﺼﻮﺻﻰ و دوﻟﺘﻰ در ١٩٨٦ آﻏﺎز ﺷﺪ. اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺗﻼش ﻛﺮد درﺑﺮﮔﻴﺮﻧﺪه ى: آزﻣﺎﻳﺶ ﺗﻤﺎم ﻣﻘﻴﺎس، رﺻﺪ ﻛﺮدن ﺳﺎزه ﻫﺎى ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده، ﺷﺒﻴﻪ ﺳﺎزى ﻫﺎى ﻋﺪدى ﺑﺎﺷﺪ (اﺳﻜﻼﺳﺮ، ١٩٨٣؛ ﻛﻼوﺗﺮ، ١٩٩١).
ﺗﺎرﻳﺨﭽﻪى اﺳﺘﻔﺎده و ﮔﺴﺘﺮش در اﻳﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪه
ﭘﻴﺸﮕﺎﻣﺎن ﻛﺎرﺑﺮد دﻳﻮارﻫﺎى نیلینگ شده، ﺑﺮاى ﺗﻜﻴﻪﮔﺎه ﻣﻮﻗﺖ ﮔﻮدﺑﺮدارى در آﻣﺮﻳﻜﺎى ﺷﻤﺎﻟﻰ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از: وﻧﻜﻮور، واﺷﻴﻨﮕﺘﻮن دى ﺳﻰ، و ﻣﻜﺰﻳﻜﻮ ﺳﻴﺘﻰ، در ﻣﻜﺰﻳﻚ در اواﺧﺮ دﻫﻪ ى ١٩٦٠ و اواﻳﻞ ١٩٧٠. ﻳﻜﻰ از اوﻟﻴﻦ ﻛﺎرﺑﺮد ﻫﺎى ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪه ى میخکوبی یا نیلینگ در آﻣﺮﻳﻜﺎ، ﺗﻜﻴﻪﮔﺎه ﮔﻮدﺑﺮدارى ﺑﺮاى ﭘﻰِ ﺑﻪ ﻋﻤﻖ ٧.١٣ ﻣﺘﺮ در ﻣﺎﺳﻪ ﻫﺎى ﺳﻴﻠﺘﻰ ﻣﺘﺮاﻛﻢ درﻳﺎﭼﻪاى، ﺑﺮاى ﮔﺴﺘﺮش ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﮔﻮد ﺳﺎﻣﺎرﻳﺘﺎن در ﭘﺮﺗﻠﻨﺪ، اورﮔﺎن در ١٩٧٦ ﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ (ﺑﺮن وﻫﻤﻜﺎران؛ ١٩٩٨). آن ﻃﻮر ﻛﻪ ﮔﺰارش ﺷﺪ، ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻧﮕﻪدارﻧﺪه، در ﺣﺪود ﻧﺼﻒ ﻣﺪت و ٨٥ درﺻﺪ ﻫﺰﻳﻨﻪ ى ﺳﻴﺴﺘﻢﻫﺎى ﻣﺮﺳﻮم ﺗﻜﻴﻪﮔﺎﻫﻰ ﺣﻔﺎرى، اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. در ١٩٨٤، ﻳﻚ ﻧﻤﻮﻧﻪى اوﻟﻴﻪى دﻳﻮار نیلینگ شده ﺑﺎ ﺑﻠﻨﺪى ١٢ ﻣﺘﺮ ﻧﺰدﻳﻚ دره ى ﻛﺎﻣﺒﺮﻟﻨﺪ در ﻛﻨﺘﺎﻛﻰ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺨﺸﻰ از ﻳﻚ ﭘﺮوژه ى ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ، ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺑﺨﺶ ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ اداره ى ﺑﺰرﮔﺮاه ﻫﺎى ﻓﺪرال (اف اچ دﺑﻠﻴﻮ اى)، ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻫﺰﻳﻨﻪ ﺷﺪ (ﻧﻴﻜﻠﺴﻮن١٩٨٦). در ١٩٨٩، ﺑﺨﺶ اورﮔﺎن ﺣﻤﻞ وﻧﻘﻞ، ﻳﻚ دﻳﻮار ٨ ﻣﺘﺮى ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اوﻟﻴﻦ ﻛﺎرﺑﺮد دﻳﻮار میخکوبی یا نیلینگ شده، ﺑﻨﺎ ﻛﺮد ﻛﻪ در ﻳﻚ دﻳﻮار ﺗﺮاﻧﺸﻪى ﭘﺎﻳﻪى ﻛﻨﺎرى ﭘﻞ (ﺑﺮداﺷﺘﻦ اﻧﺘﻬﺎى ﺷﻴﺐ) ﺑﻪ ﻛﺎرﺑﺮده ﺷﺪه ﺑﻮد. در ١٩٨٨، ﻳﻚ دﻳﻮار ٢ ﻻﻳﻪى ٢.١٢ ﻣﺘﺮى در ﻃﻮل ﺑﺰرﮔﺮاه ﺑﻴﻦ اﻳﺎﻟﺘﻰ ٧٨، ﻧﺰدﻳﻚ آﻟﻦﺗﺎون در ﭘﻨﺴﻴﻠﻮاﻧﻴﺎ، ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ. ﻫﺮ ﻻﻳﻪى دﻳﻮار ١.٦ ﻣﺘﺮ ﺑﻠﻨﺪى و ٣ﻣﺘﺮ آﻓﺴﺖ اﻓﻘﻰ داﺷﺖ و در ﺳﻨﮕﻰ رﻳﺰﺷﻰ و ﺑﻪ ﺷﺪت ﻫﻮازده ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد. ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎى دﻳﮕﺮ از دﻳﻮار ﻫﺎى نیلینگ شده ﻛﻪ اﺧﻴﺮاً اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﻧﺪ، ﻋﺒﺎرت اﺳﺖ از آﻧﺎﻧﻰ ﻛﻪ در ﻃﻮل ﺑﺰرﮔﺮاه ﻫﺎى ﺑﻴﻦ اﻳﺎﻟﺘﻰ در ﺳﺎن ﺑﺮﻧﺎدﻳﻨﻮ، ﻛﺎﻟﻴﻔﺮﻧﻴﺎ؛ ﻧﺰدﻳﻚ ﺳﻴﺘﻞ، واﺷﻴﻨﮕﺘﻮن؛ و در ﻃﻮل ﺟﻮرج واﺷﻴﻨﮕﺘﻮن ﭘﺎرﻛﻮى در وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﻧﺪ (ﺑﺮن و ﻫﻤﻜﺎران ١٩٩٨).
اﺳﺎﺳﺎً ﻛﺎرﺑﺮد دﻳﻮارﻫﺎى نیلینگ شده در آﻣﺮﻳﻜﺎ در دﻫﻪى ﮔﺬﺷﺘﻪ اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ، زﻳﺮا ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪه ﻛﻪ دﻳﻮارﻫﺎى میخکوبی یا نیلینگ شده، از ﻧﻈﺮ ﻓﻨﻰ، ﻋﻤﻠﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ و در ﺑﺴﻴﺎرى از ﻣﻮارد، ﻳﻚ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ اﻗﺘﺼﺎدى ﺑﺮاى دﻳﻮارﻫﺎى ﺣﺎﺋﻞ ﻛﻪ از ﺑﺎﻻ ﺗﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﮔﻮد در ﻛﺎرﺑﺮدﻫﺎى ﻣﻮﻗﺖ وداﺋﻤﻰ، اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻰﺷﺪﻧﺪ، ﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﻬﻨﺪﺳﻴﻦ ﻃﺮاح ﺑﻪ ﻃﻮر ﻓﺰاﻳﻨﺪه ﺑﺎ ﻓﻨﺎورى میخکوبی در خاک، ﻣﺄﻧﻮس ﻣﻰ ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﻴﺸﺘﺮ دﻳﻮار ﻫﺎی نیلینگ ﺷﺪه در اﻣﺮﻳﻜﺎ، ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺳﺎزهﻫﺎى ﺣﺎﺋﻞ ﻣﻮﻗﺖ، اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ، اﺳﺘﻔﺎده از دﻳﻮارﻫﺎی نیلینگ شده، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﺳﺎزه ى داﺋﻤﻰ، ﺑﻪ ﻃﻮر اﺳﺎﺳﻰ در ٥ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. اﻣﺮوزه اﺳﺘﻔﺎده ى ﺷﺎﻳﻊ از دﻳﻮارﻫﺎى نیلینگ شده، ﺑﺨﺶ ﺑﺰرﮔﻰ از ﺗﻼشﻫﺎى دﻓﺘﺮ ﭘﮋوﻫش و ﮔﺴﺘﺮشِ اف اچ دﺑﻠﻴﻮ اى را ﻃﻠﺐ ﻣﻰﻛﻨﺪ.
اوﻟﻴﻦ ﻧﻮﺷﺘﺎر اف اچ دﺑﻠﻴﻮ اى درﺑﺎره ى میخکوبی یا نیلینگ، از ﻃﺮﻳﻖ دﻓﺘﺮ ﭘﮋوﻫﺶ و ﮔﺴﺘﺮش، ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪ (اﻟﻴﺎس و ﺟﻮران، ١٩٩١). ﻫﺪف اوﻟﻴﻦ ﻧﻮﺷﺘﺎر، اﻧﺘﺸﺎر اﻃﻼﻋﺎﺗﻰ درﺑﺎره ى ﺑﻪ ﻛﺎر ﺑﺴﺘﻦ اﻳﻦ ﺗﻜﻨﻴﻚ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺣﺎﺋﻞ در ﭘﺮوژهﻫﺎى ﺑﺰرﮔﺮاﻫﻰ، ﺑﺮاى آژاﻧﺲﻫﺎى ﺑﺰرﮔﺮاﻫﻰ و ﺷﺎﻏﻠﻴﻦ اﻳﻦ ﺣﺮﻓﻪ ﺑﻮد. در ١٩٩٢،اف اچ دﺑﻠﻴﻮ اى ﺑﺎﻧﻰِ ﻳﻚ ﺗﻮر ٢ ﻫﻔﺘﻪ اى ﺑﺮاى ﻣﺘﺨﺼﺼﻴﻦ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن آﻣﺮﻳﻜﺎﻳﻰ، ﺑﻪ ﻛﺸﻮر ﻫﺎى ﻓﺮاﻧﺴﻪ، آﻟﻤﺎن و اﻧﮕﻠﻴﺲ ﺷﺪ. اﻫﺪاف ﺗﻮر ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮد:
(١)آﻣﻮﺧﺘﻦ ﺷﻴﻮهﻫﺎى ﻋﻤﻠﻰ راﻳﺞِ ﻓﻨﺎورى اروﭘﺎﺋﻰ دﻳﻮارهای نیلینگ شده؛
(٢) ﺑﻪ روز ﻛﺮدن اﻃﻼﻋﺎت در دﺳﺘﺮس، در ﻣﻮارد: ﺳﺎزوﻛﺎر اﺟﺮاى دﻳﻮار نیلینگ شده، روش ﻃﺮاﺣﻰ، و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎى راﻳﺎﻧﻪ اى؛
(٣) ﮔﺮدآورى وﻳﮋﮔﻰﻫﺎى ﺳﺎﺧﺖ ﺑﻪ روز، ﺟﺰﺋﻴﺎت ﺣﻔﺎﻇﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺧﻮردﮔﻰ، و اﻃﻼﻋﺎت و ﺷﻴﻮهﻫﺎى ﻣﻨﺎﺳﺐ ﭘﻴﻤﺎن ﺑﺴﺘﻦ.
اﻳﻦ ﺗﻼشﻫﺎ، ﭘﺎﻳﻪ و اﺳﺎﺳﻰ ﻓﺮاﻫﻢ ﻛﺮد ﺑﺮاى ﺑﺮﭘﺎ ﻛﺮدن ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫﺎى ﺑﻌﺪى ﭘﮋوﻫﺶ و ﺗﻮﺳﻌﻪ در اﻣﺮﻳﻜﺎ. در ١٩٩٣، اف اچ دﺑﻠﻴﻮ اى ﺑﺎﻧﻰِ ﺗﺮﺟﻤﻪ ى ﻳﻚ ﺧﻼﺻﻪى ﻛﺎرﺑﺮدى ﻓﺮاﻧﺴﻮى درﺑﺎره ى میخکوبی یا نیلینگ، ﺑﻪ اﻧﮕﻠﻴﺴﻰ ﺷﺪ. در ١٩٩٤، ﻳﻚ آﺋﻴﻦﻧﺎﻣﻪى ﺑﺎزرﺳﻰ نیلینگ، ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪ (ﭘﺮﺗﺮﻓﻴﻠﺪ و ﻫﻤﻜﺎران، ١٩٩٤). ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ در ١٩٩٤، اف اچ دﺑﻠﻴﻮ اى ﭘﺮوژه ى ﻧﻤﺎﻳﺶ ١٠٣ (دﻣﻮ ١٠٣) را ﺑﺮاى ﮔﺴﺘﺮش ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺳﺘﻔﺎده از دﻳﻮارهای نیلینگ شده، ﺑﻴﻦ آژاﻧﺲﻫﺎى ﺑﺰرﮔﺮاﻫﻰ اﻳﺎﻟﺘﻰ، راه اﻧﺪازى ﻛﺮد. از ١٩٩٦ ﺗﺎ ١٩٩٨، اف اچ دﺑﻠﻴﻮ اى و آژاﻧﺲﻫﺎى ﻣﺤﻠﻰ، ﺑﺎﻧﻰِ ﻛﺎرﮔﺎهﻫﺎى آﻣﻮزﺷﻰ در ﺳﺮاﺳﺮ ﻛﺸﻮر، ﺑﺮاى مشاوره در زمینه اﺟﺮاى پایدارسازی به روش نیلینگ شده اند. ﻧﻮﺷﺘﺎرﻫﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﺑﺮاى دﻣﻮ ١٠٣ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪﻧﺪ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان راﻫﻨﻤﺎى ﻃﺮاﺣﻰ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ آﺋﻴﻦﻧﺎﻣﻪى ﻃﺮاﺣﻰ، ﺑﻪ ﻛﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ (ﺑﺮن و ﻫﻤﻜﺎران، ١٩٩٨). اف اچ دﺑﻠﻴﻮ اى ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﭘﺮوژه ﻫﺎى ﭘﮋوﻫﺸﻰ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن در ﻧﻬﺎد ﻫﺎى آﻛﺎدﻣﻴﻚ را، ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﻰ ﻣﺎﻟﻰ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ.